Mide kanserliler klübüne yeni üye kaydettik!

İki gün önce aldığım bir email beni bir yandan üzerken diğer yandan da sevindirdi. Blogumu okuyan yeni bir mide kanseri hastası göndermişti emaili ve email izmirden doğru geliyordu, mide kanserine yeni yakalanmış, hayatının baharında bir matematik öğretmeni bayandan. 28 yaşında ve hayata gülümsemek dışında günahı yoktu belki de. Başka bir yazımda ya da bir yerlerde demiş miydim? , demediysem şimdi diyorum hayat adaletsiz gibi bazen.

Ertesi gün telefonla konuştuk, izmirde esnaf bir ailenin kızıydı, işine ve öğrencilerine 6 ay gibi bir süreliğine veda etmiş, şimdi 4 Ocak 2010 tarihinde başlayacak kemoterapilerinin nasıl geçeceğini merak ederek gün sayıyor. Bildiğim ne varsa, ne yaşadıysam anlattım ona. Bir de ondan bir resimle birlikte hikayesini yazıp bana göndermesini istedim, işte o’nun hikayesi, tek bir hecesine bile dokunmadan;

“hikayem çok gerilere yıllar öncesine dayanıyor aslında…yıllarca midemin bana yaptığı oyunlarla savaştım…kimi zaman yanma hissiyle arıza çıkarıyordu,kimi zaman başka sorunlar…doktora gittim yıllar önce gastrit deyip yollamıştı o zaman doktor..tabi büyük şikayetlerimde yoktu aslında…zaman geçti şikayetler değişmmeye başladı…artık çok çabuk doyuyordum…az yemek yiyordum..hatta arkadaşların biçok espirisine maruz kalmaya başlamıştım…az yememle meşur olmuştum…fakat teneffüslerde sürekli elimde sütle dolaşmamda öğrencilerimin benle şakalaşmalarına neden oluyordu…artık anlamıştım bişeylerin yolunda gitmediğini…bir daha doktora gitmeye kara vermiştim…her randevu alışımda bir bahane ile gitmekten vazgeçiyorum….çünkü endoskopi yapılmasına karar verilmişti…ve bu da mide me bir boru sokulacağı anlamına geliyordu…birgün cesaret ettim ve endoskopiye gittim…lokal anestezi yapıldı…kameradan midemi izledim bende…fakat arada birde doktorun suratın bakmayı ihmal etmiyordum…doktorumun telaşlanmaya başladığını beni sürekli sakinleştirmeye çalışmasından anlamıştım…birşeyler yolunda değildi sanki…sabrettim endoskopi bitti…doktorum bir tümör gördüğünü ve bunun pekde iyi olmadığını söylemişti…nitekim biyopsi sunucuda doktorumu haklı çıkarmıştı…kanserdim…

doktorum bunu bana söylediğinde ek olarak sıvı tüketmen gerekiyor da demişti…çok karışmıştı kafam…şaşkındım…ama asla üzgün değildim…ilk aklıma gelen, doktora sorduğum,peki bundan sonra ne yapmalıyım sorusu oldu…bundan sonra yapılacaklara.olacaklara göğüs germem gerekiyordu…bu herkesin başına gelebilecek birşeydi ve ben sanırım çok güçlü bir insandım…belkide kendimi kandırıyordum…ne bilim işte çok karışıktım…neyseki kabullenmek zor olmadı benim için…yani makus kaderimi değil gerçekleri kabullenip savaşmaya başlamak…ameliyata karar verildi…midemin tamamı yada işler yolunda giderse bi kısmı alınacaktı…24 kasım 2009 öğretmenler gününde ameliyata alındım…ve ben bir öğretmendim…öğrencilerim,sevenlerim,dostlarım,ailem,arkadaşlarım herkes ama herkes yanımdaydı…ülkenin biçok yerinden insanlar arıyordu…gelenler oldu…ameliayata girerken çok anlamsız geliyordu herşey çok komikti…gülerek gitmiştim…ve gülerekte çıktım…fakat işler istediğimiz gibi olmadı…ameliyatta hastalığım lenflere de yayıldığını vücutta yaygın bulunduğu anlaşılınca kapatılıp farklı bi tedaviye baş vurmaya karar verildi…neyseki şanslı olduğun kısım lenflere atmış tı fakat diğer organlarda bişey yoktu…şimdi kemoterapinin başlaması için gün verildi 4 ocak 2009 ilk kür uygulanacak…benim planım ilaçları alırkende gücümü kaybetmemek HERŞEYE RAĞMEN GÜLÜMSEMEK..”

İşte böyle, şimdi ona destek olmak zamanı, hem de yılbaşı zamanı, ben ona bir hediye göndereceğim katılmak isteyen bana ulaşabilir…

Telefonda da dediğimiz gibi birlikte çok güzel işler yapacağız, hele sen bir iyileş!