Hayatın her alanında çok önem verdiğim bir konudan bahsedeceğim şimdi sizlere, hayatımızın her alanında bir şeyler başlıyor ve eninde sonunda bitiyor, yaşamın başladığı noktanın bile bir bitişi yok mu zaten…

Nerdeyse 30′lu yaşlarıma merdiven dayadım ve ben dahil herkeste yeni bir şeyler mükemmel bir heyecanla başlıyor, yeni iş, yeni aşk, yeni bir araba vs daha bir sürü örnek sayılabilir.

Önemli olan bunların nasıl başladığı değil nasıl bittiğidir!

Mükemmel sayılacak derecede bir işe girersiniz, hayatınızın işi olur, gel zaman git zaman işten çıkartılabilirsiniz ya da yeni sulara yelken açmak için siz ayrılabilirsiniz, burada dikkat edilmesi gereken, sözleşmenizde yazan kurallara tam olarak uymanızdır, gizli gizli iş arayıp yeni bir iş bulunca mevcut iş yerinize çarşamba günü gidip Cuma ayrılacağınızı söylerseniz, hem küfür yersiniz (ki bence bu en hafifi) ardınızda bıraktığınız kapıyı sonuna kadar kapatmış olursunuz… Ayrıca bu davranışınız genel olarak çalışanlar adına kötü bir temsil oluşturacak ve iş hayatında genel çalışan puanını da aşağı çekecektir, siz bu şekilde gittikten sonra işveren bundan sonra sözleşme şartlarını ağırlaştırıp iyi niyet değerlerini sıfıra düşürecektir. Sizin yaptığınız tek kişilik hatayı o iş yerinde sizden sonra çalışan ve çalışacak olan herkes olumsuz olarak ödeyecektir…

Demek ki neymiş, işe başlamanız sizi sevindirmek dışında kimseyi etkilemezken, işten etik dışı şekilde ayrılmanız kim bilir kimleri etkileyecek…

Aşk meşk konularında da benzer durum söz konusudur, birine aşık olduğunuzu düşünün, nasıl mutlu olursunuz, heyecan doruktadır, dünyanın yedi harikuladesinden biri oluverir bir anda, e daha düne kadar tanımıyordun? Bugün ne oldu? Oluyor işte yadırgamıyorum… Yadırgadığım nokta gene bitişler…bitirişlerdir. Çevrenize bir bakın kaç kişi var sevgilisinden saygılı, edepli ayrılıp görüşmese bile ciddi bir durum olduğunda “Alo” diyebilen?

İşte hocam ne olursa olsun kötü olmamak lazım, kötü olmamak için de saygıyı korumak lazım…

Ben hayatım boyunca hiçbir ilişkimde [ekstrem durumlar hariç] kötü kalmadım, olmadıysa, olamıyorsa ceketimi alıp çıkıp gittim, ha ne oldu, yeri geldi en olmadık yerde karşılaştık, merhaba deyip oradan buradan konuşmayı becerebildik.

Bir de bunu beceremeyenler var onlar gene kendi hatalarının cezasını başkalarına ödetiyorlar ve belki bir gün hesap dönüp dolaşıp kendilerine de kesiliyor.

Mesela;

Bundan bir kaç yıl önce bir arkadaşım vardı, ortalamanın üstünde bir yakışıklılığı ve ciddi bir umursamazlığı vardı. Bir kızı genellikle aynı gün içinde yatağa atıp, sevişmesi bittikten hemen sonra kadına “you can go now” deyip tekmeyi basan biriydi, uzun zaman neden böyle biri olduğunu anlayamadık ve tahminimiz bir zamanlar bir kadının buna sağlam bir kazık atarak psikolojik sorunlar bıraktığı yönündeydi…. Sonradan öğrendik ki, bu arkadaşın kadınlara bu denli düşmanlığı gene bir kadından kaynaklanıyormuş… Zamanında duygusal olarak bağlandığı bir kadın çok kötü bir kazık atmış, o günden sonra kadınlara düşman olmuş, yakışıklı da bir arkadaş olduğu için önüne gelen kadını cezalandırıp, kendilerini “ucuz fahişe” gibi hissetmelerini sağlıyordu.

Gene de yaptıklarını bu neden haklı çıkarıyor mu emin değiliz…. olamayacağız da…. belki de haklıdır… Bilemiyorum ama burada anlatmak istediğim sadece bir erkek veya kadının hatasının aslında nerelere varabileceğidir. Siz bir bitişi “ahlaksız” şekilde gerçekleştirirken aslında topluma da ahlaksız bir birey kazandırıyorsunuz…

Bu sebeplerden hayatınızda ne yaşarsanız yaşayın, başladığınız gibi güzel bitirin, bitmesi gerekiyorsa alın karşınıza konuşun, emin olun bu bile karşınızdaki için büyük bir değerdir ve ne söylerseniz söyleyin, sadece dürüst olun. Durumu anlatan en net cümle hangisi ise onu kurun…

Anlatmak istediğinizi anlatabilmeniz için ikinci bir fırsatınız olmayabilir,

.. ve iyi insanlarla temas etmek istiyorsanız hemen şimdi, şu dakika, siz iyi olmaya başlayın, bol bol empati yapın, bir şeyi yaparken muhakkak düşünün, “yaptığınız şey ya kendinize yapılsaydı?” Haklı olsanız bile bir anda yüz çevirdiğiniz birini düşünün, hiçbir şey söylemeksizin ya da haklı olsanız bile ayrlmak istediğiniz işiniz olabilir, kendinizi işveren yerine koyun…

Yapmazsanız ne olur? Bir gün o “hak” döner dolaşır mutlaka size “you can go now” olarak geri döner…

Sevgiler.

Yeni projemiz kapsamında her hafta Özer Güngören ve Mahmut Fikrisindi’den drama dersleri alıyoruz. En az dans dersleri kadar (bence daha fazla) eğlenceli ve her hafta yeni bir şeyler öğreniyoruz bu derslerde. Derslerin genel amacı oyunculuk kabiliyetimizin gelişmesi, topluluk karşısında rahat olabilmek ve ekip içinde iletişimin daha iyi olabilmesi. Açıkçası bu dersler çok işe yarıyor, ekip içi iletişim daha ilk derslerden çok güzel şekillendi, topluluk karşısında konuşamayanlar bu korkularını yendi ve daha benzer bir sürü güzel gelişme ile derslere devam ediyoruz.

Geçtiğimiz hafta ders sonunda Öze ve Mahmut hoca ödev verdiler, Hamlet’ten bir tirad çalışıp oynamak ve ilanı aşk.. Evet bu hafta herkes iki farklı şekilde ilanı aşk edecek, biri komik diğeri hüzünlü ilanı aşk. 14 Şubat sevgililer günü haftasonuna denk düşen çalışmada bu ödeve bayağı bir güleceğiz.

Ödevimi şimdiden yapıp blog okurlarımla da paylaşmakta sakınca görmüyorum.

1- Komik İlanı Aşk;

Pelin, bir süredir hayatımda değişen bir şeyler var, artık evden çıkarkan sessizce ve ev sahibine görünmeden çıkmaya çalışmıyorum, alık alık atıyorum kendimi kapının önüne, bir güzel yiyorum fırçamı geciken kira yüzünden ama yüzümden tuhaf gülümseme düşmüyor. Sonra sakin adımlarla ilerliyorum otobüs durağına, kendimden küçük birine bile yer veriyorum, durumu anlamakta zorlansa da yer verdiğim çocuk sonra şaşkınlığımın farkına varıp fırsatı değerlendiriyor. Yüzüme nerden yerleştiğini bilemediğim o aptal gülümseme hala düşmüyor. Şirkette çok fazla duygusal müzik dinliyorum diye uyarı aldım, onları anlayamıyorum, duygusal müzik dinlemenin ne zararı olabilir ki, o değil de bu müzikleri dinlerken ki yüzümde ki anlayamadıkları o ifade personelin moralini bozuyormuş. Az önce bahsettiğim o aptal gülümsemeden bahsediyor olmalılar. Pelin ayrıca biliyor musun artık öğlenleri yemek yemiyorum, canım istemiyor.Bu durumdan en çok aşçımız memnun, aşçı amcanın da dikkatini çekmişim, yemek verirken elindeki kepçeyi kafama geçirmemek için kendini zor tutuyormuş. Galiba artık anlıyorum Pelin, bunun sebebi sadece sensin, Seni Seviyorum!

Pelin : Davut , şu yüzündeki aptal gülümseme geçecekse ne istiyorsan evet!

2- Üzgün İlanı Aşk ;

Mektup ile:

Bunları yüzüne söylemek, gözlerinin içine bakarken konuşmak ve dudaklarım dudaklarına yakınken, dudaklarımın nasıl titrediğini hissederek dinlemeni isterdim. olmadı. olmuyor, olamıyor. gözlerinden gözlerimi kaçırıyorum arada bir, sohbetimiz derinleştiğinde değiştiriyorum kıskıvrak konuyu. Biliyorum, herşeyin farkındayım, seni bana bir ömür bağlayacak cümlelerim içimde bir yerlerde düğümleniyor. Çözemiyorum. Sadece şunu bilmenlisin, çok istiyorum bende… Tüm bu olanlar için çok üzgünüm. Ölüyorsam ya da bir gün öleceksem bunu izlemen gerekmiyor. Bu acıyı yaşatamam sana . Belki de gitmeden önce sana verebileceğim tek hediyemdi gözlerine bakmak. Kim ister ki sevgilisi gözleri önünde eriyip gitsin, buna dayanamazsın biliyorum. Bazen düşünüyorum da sana söylemek istediğim son bir söz yok sadece senin iyi olmanı istiyoru, benim için ikinci bir şans yok ama senin önünde uzun yıllar var. Yeniden yaşayabileceğin güzel duygular… Yanında geçirdiğim onca zaman yürürken ellerin ellerime çarpardı ya, arada bir elini kavrayıp hiç bırakmamayı ne çok istemiştim oysa, kalbimin küt küt etmesi her telefonu açıp sesini duyduğumda ve çocuklar gibi hazırlanmam seni göreceğim günlerin akşamlarında, en güzel gömleğimi ütülerken ki heyecanım ve bir türlü karar veremeyişlerim. Sana geleceğim sabahları erkenden uyanışlarım ve buluşma saatlerini getiremeyişim. Bazen sinemaya gittiğimizde, sen film izlerken durup seni izleyişlerim sana farkettirmeden. Biliyorum şaşkınsın, bunları benden duymak.. belki de kızgınsın. Onca zaman “hadi” der gibi baktın gözlerime ve şimdi elinde bir mektup var sadece, ben yokum. Kızma… “Seni Çok Seviyorum….” Hoşçakal.

Edit (11.02.2010 17:00) :

Üstte yazdığım iki farklı ilanı aşk amacına ulaşamamış görünüyor, komik olanı kimse komik bulmadı, hüzünlü olana da ajite yorumları aldım, eğer okuduysanız fikrinizi yazarsanız çok mutlu olurum, sevgiler.

.
Küçüğüm… gittiğin yer benim için cehennem olmadı! en azından bunun için endişelenme… Ama şunu bil ki; senden sonra ben de tanıdığın iyi ruhlu adam olmadım…

Kitap 2.bölüm

Read the rest of this entry »

Sana en son esmeralda dediğimde “ama ben esmer değilim ki” demiştin. Ben de önemi yok demiştim, sen o gün esmeraldaydın, bense dış kapıda ki bir mandal değildim. Takvimler hangi yılı gösteriyordu hatırlamıyorum, sen hatırlarsan söyle!… aslında tüm bunların da artık hiçbir önemi yok biliyorsun, hayatta bir çok şeyin hiçbir önemi yok…

Hayat değişti, dünya çok kötü bir yer oldu. ama bilirsin bunların da önemi yok.

Read the rest of this entry »