şenol çarıllı | Davut Topcan's Blog

Hakkımda

Aradan on yıl geçti ve Kanser tekrar kapımdaydı, bu kez annem değil benim için gelmişti. Mide kanseri! Taşlı Yüzük Hücreli türünde öldürücü bir kanser hücresi. Doktorlar kesin birşey söyleyemiyordu, ölüme hiç bu kadar yaklaşmamıştım! Belli ki bu düşman zorluydu. Zorlu bir savaş beni bekliyordu! * İşte bu site bu savaşın hikayesini anatacak...

Devamını Oku >>

  • Çok Okunan Yazılar

  • RSS Feed'lerime Abone ol!

    Sosyal Medya'da Takip Et!

    11
    Ara

    Kanser hastalarına tavsiye vermeyin! Onların doktorları var…

    anilbebek

    Bu yazıyı kim ne yaşar, nasıl yaşar ya da kim neyi nasıl yapmalı diye yazmayacağım! Bu yazıda gene çoğu zaman yaptığım gibi kendi yaşadıklarım üzerinden başıma gelenleri anlatarak vermek istediğim mesajı okuyucuya ulaştırmaya çalışacağım.

    2007 Yılının ağustos sonları, her sabah yaptığım gibi işe gittim ve çalışmaya başladım, bazı sağlık sorunlarımdan dolayı hastaneye gitmem gerekiyordu, yöneticimden 2 saat izin isteyip hastaneye gittim, 2 saat! hastaneye gidip gelip çalışmaya devam edecektim…

    2 Saat… Read the rest of this entry »

    15
    Eki

    İlk kez ameliyat olacağım korkuyorum baba -1-

    Bu yazımda bir ameliyat öyküsünü anlatacağım dilim döndükçe..

    Hayatınızda hiç ameliyat oldunuz mu? Ben olmamıştım ve ne olduğunu hiç ama hiç bilmiyordum, aslında bilmek de istemiyordum. Öyle güzel bir hayatım vardı ki, hastaneye düşüp kanser olacağımı öğrenmek ve hatta üzerine birinin gelip “iki saat içinde ameliyathaneyi hazırlayın, ameliyat ediyoruz” diyebileceği aklımın ucundan bile geçmezdi..

    Ama oldu! aklımın ucundan bile geçmeyen tüm bu şeyler bir anda olurverdi… hepsi teker teker ve birbirinin ardından sıralı olarak… Birinin soğukluğu daha vücudumu henüz tam olarak donduramamışken diğerinin buz gibi dokusu hücrelerime dokunuvermişti..

    Bu ameliyatın hikayesi bir cuma öğleden sonrasında başlar, önce öğlen vaktiydi, saat 12 gibiydi sanırım… Doktor hızlıca girdi kapıdan yanında bir hemşireyle… buraya bir parantez (

    … çok sonraları o gün amerikan hastanesinin 5B bölümünde ki hemşirelerden biriyle özel olarak konuşma fırsatım oldu -tamam kızı kahvaltı için ayarttım- çıktık konuştuk ve o gün ben oda da beklerken hemşirelerin bulundauğu desk’te gelişenleri anlattı bana… hemşirenin ağzından doktor’un bana kanser olduğumu söylediğinden önce ki 15 dakika;

    Read the rest of this entry »